R.I.P. Daisy

Op 1 januari 2024 werd Daisy 17 jaar. 

Dit is al best oud voor een hondje, en ze begon ook wel wat te mankeren. Ze werd magerder, sliep veel meer en was weinig meer aan het wandelen door de kamer.

Het hartje en het koppie was niets mee aan de hand.

Als ze iets wilde, gaf ze dit goed aan door een beetje ze piepen of te blaffen. Ze was ook nog lekker eigenwijs en heel lief.
Als ze een beetje stond te wankelen op de bank, liep Nala er naar toe om te zorgen dat Daisy er niet vanaf zou vallen.

Half februari ging het ineens heel slecht met Daisy dat er bijna werd besloten om haar in te laten slapen, maar dit zou dan op 14 februari gebeuren en dat wilde Monique niet.

Wonder boven wonder, ging het de dag daarna weer stukken beter met Daisy, dus alles maar on hold gezet.

Begin maart ging het echt niet meer. Albert moest drie keer per nacht zijn bed uit omdat Daisy moest plassen of drinken. Ze lag alleen maar op de bank en wilde eigenlijk alleen nog maar lekkere dingen eten. Het gewone eten at ze een klein beetje en liet de rest dan staan.

Er werd een afspraak gemaakt voor donderdag 7 maart.

Maar omdat dit hondje zoveel liefde en blijdschap heeft gegeven, werd er voor haar laatste avond maar iets lekkers besteld bij de plaatselijke eettent.

Wat Daisy altijd lekker vond was kipdöner met patat en ijs met slagroom toe. Precies wat Monique ook lekker vind, dus dat werd besteld. Albert en Greet namen een grote hamburger met patat en ook ijs toe uiteraard.

Dit was dus Daisy haar laatste avondmaal, en wat heeft ze zitten smikkelen. Een paar uur later begon ze aan haar laatste nacht.
De volgende ochtend at ze eigenlijk alleen nog maar plakjes hondenworst en toen werd er afscheid van haar genomen door iedereen en ook door Nala.

Om tien uur kreeg ze haar spuitje en daarna werd ze naar Heerhugowaard gebracht om haar te laten cremeren.
Vrijdag 15 maart kan ze daar weer opgehaald worden.